( مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 7
تاريخچه راه : راه نخستين و ابتدايي ترين وسيله ارتباطي ميان انسانهاست . متخصصان امر راهسازي همواره از راه بعنوان شريانهاي حياتي نام برده اند . يعني همانگونه که براي انتقال خون و غذا و بالطبع زندگي از قلب به کليه نقاط بدن نياز به رگهايي سالم و امتداد يافته در کليه زواياي وجودي انسان مي باشد . برخورداري از راههاي زياد ، ايمن ، سالم و امتداد يافته در اقصا نقاط يک کشور تضمين کننده حيات اقتصادي، فرهنگي ، اجتماعي و سياسي مردم يک کشور و رشد و بالندگي آن مي باشد . بر اين اساس است که گفته مي شود با ايجاد راه در يک محل ، اقتصاد ، فرهنگ و ... نيز به همراه آن انتقال مي يابد . احداث راه در جهان پيشينه اي حدود 3000 سال دارد . اولين راههاي احداثي بيشتر داراي کاربريهاي نظامي و سپس سياسي بوده اند . در ايران زمين راه شاهي حدود 500 سال قبل از ميلاد در زمان هخامنشيان با طولي حدود 2500 کيلومتر از تخت جمشيد آغاز و سارد در کشور ترکيه امروزي ختم مي شده است که با تفکر استفاده نظامي ساخته شده است . از جمله راههاي تاريخي ديگر مي توان به راه ابريشم اشاره نمود که با طولي حدود 10000 کيلومتر حدود 100 سال قبل از ميلاد مسيح احداث شده و از چين شروع و پس از عبور از چين و افغانستان و ايران و ترکيه به بندر ازمير ختم مي شده است . پيشينه وزارت راه و ترابري : در 11 فروردين ماه سال 1301 اداره کلي تحت عنوان " اداره کل طرق و شوارع " در مجموعه وزارت فوايد عامع تشکيل و ماموريت ساخت و نگهداري راههاي کشور به اين اداره کل محول گرديد . در 27 اسفند ماه سال 1308 و بر اساس قانون مصوب مجلس شوراي ملي وزارت طرق و شوارع بصورت مستقل تشکيل گرديد . تا قبل از سال 1304 هجري شمسي اعتبار مورد نياز عمليات راهسازي و راهداري از طريق اخذ حق العبور در راههاي شوسه تامين مي شد که از اين سال دريافت اين
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()