لینک خرید در پایین صفحه قرار دارد.

فایل آماده پرینت(با فرمت ورد)

تعداد صفحات:19

ادبيات آئينى

در بستر تاريخ عاشورا

به طور قطع تاكنون اشعار بسيارى دربارهواقعه و حماسه كربلا شنيده ايد. اشعارى كه بيانگر حالات درونى شاعر و عكس العمل هاىاو پيرامون اين واقعه يا بيان حالات ائمه(ع) و بزرگان دين در آن حماسه است، در ايناشعار گاه نازك خيالى و طبع روان به گونه اى جلوه مى كند كه ماندگارى شعر در كتيبهروان ناگزير مى شود اما گاه ضعف اين اشعار به مذاق مخاطب خوش نمى آيد، براىآسيب شناسى اين نوع شعر كمتر آن را در مجموعه فرايندى قرار داده اند كه بشود آن رابررسى تاريخى كرد، به اين معنا كه شعر عاشورايى كه محور موضوعى آن واقعه و حماسهعاشورا در كربلاست بايد زير مجموعه جريانى كلى با نام متن مذهبى يا آيينى قرار گيردتا بشود آن را به درستى بررسى يا گه گاه از نظر ادبى آسيب شناسى كرد، همان طور كهمى دانيم ادب پارسى «انواع» ادبى متعددى دارد، يكى از اين انواع ادبى «ادب غنايى» است كه از زير مجموعه هاى آن مى توان به «مرثيه» اشاره كرد. گرچه امروزه تعاريفمعمولى ترى از «مرثيه» ارائه كرده اند. اما «مرثيه» يكى از انواع فرعى ادبى و بسيارمقوم است. در كتاب انواع ادبى دكتر شميسا آمده است: «مرثيه از نظر ماهيت جزو ادبغنايى است، مرثيه در ادب فارسى سابقه اى كهن دارد و در نخستين ديوان شعر فارسى يعنىديوان رودكى و امروز هم در آثار شاعران معاصر ديده مى شود. مرثيه يا در باره مرگپادشاه و وزير يا يكى از رجال علم و ادب است، مانند مرثيه فرضى در مرگ محمود غزنوىو يا مرثيه رودكى در مرگ ابوالحسن مرادى و شهيد بلخى يا درباره فوت يكى ازخويشاوندان مانند