فرمت فایل: ورد - Word  

( مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 9
دوران جاهليت كلمه «جاهليت» از جهل مشتق شده است. مورّخان عرب و قرآن كريم، زمانِ قبل از اسلامِ عرب را «دوره جاهليت» ناميده اند و علت اطلاق اين امر به اين دوره از تاريخ عربستان و به طور كلى اعراب، به لحاظ فسادى بود كه بين مردم آن ديار وجود داشته است. اخلاق در جاهليت نظام قبيله اى در ميان عرب پيش از اسلام، بنيادى ترين نظام اجتماعى بود و در ميان اعراب شبه جزيره، به سان ديگر جوامع آغازين، بسيارى از دستورهاى اخلاقى در قالب قبيله تفسير مى شد. آنگاه كه دستورى اخلاقى به حقوق انسانى; مانند «حق زيستن» و «حق مالكيت» مربوط مى شد، دايره اجراى آن، با قبيله بسته مى شد و كشتن افرادى از ديگر قبايل، به بردگى گرفتن آنان و به يغما بردن اموالشان، امرى غير اخلاقى تلقى نمى گشت. تعرض به جان، آزادى و مال مردمان ديگر قبايل، در ميان اعرابِ پيش از اسلام امرى كاملاً عادى به شمار مى آمد و در جاى جاى آثار بازمانده از آن دوران، بازتاب اين شيوه زندگى ديده مى شود. حاتم طايى كه به عنوان يكى از نامدارترين الگوهاى اخلاقى پيش از اسلام شناخته شده، به طبع از اين گونه جنگيدن و كشتن، اسير گرفتن و غنيمت ستاندن پرهيز نداشته است; تنها در وصف ويژگيهاى او چنين آورده اند كه: «هر گاه غنيمت مى گرفت، آن را به غارت مى داد و چون اسيرى مى گرفت، آزادش مى ساخت» و «هرگز يگانه فرزند مادرى را نمى كشت».در قرآن كريم با اشاره اى به همين تاخت و تازهاى ميان قبايل، الفت و برادرى آنان، پس از روزگارى عداوت و دشمنى، از نعمتهاى الهى شمرده شده است. در نظام اخلاقى محدود به قبيله، حمايت از عضو قبيله در برابر بيگانه، حتى اگر وى از اهل ظلم و تجاوز مى شد، امرى تخلف ناپذير بود و اين آموزش به صراحت در يك

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »