( مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 3
انرژي هستهاي، انرژي بحثانگيز مسئلة استفاده از انرژي هستهاي به معضلي جدي تبديل شده است. آيا توليد آن متوقف خواهد شد، يا دوباره آغاز خواهد شد؟ استدلال كساني كه با انرژي هستهاي مخالفاند چندگانه است. اولاً، ساية حادثة چرنوبيل، كه در سال 1986 در اتحاد جماهير شوروي (سابق) روي داد، هنوز هم محو نشده است: انفجار اين نيروگاه هستهاي ابري راديواكتيو به آسمان اروپا فرستاد. براي اجتناب از تكرار فاجعهاي مشابه صنايع هستهاي اروپا تدابير ويژهاي انديشيده، و از جمله ”رآكتور با آب فشرده“ اروپا (EuropeamPressurized Water reactor E P R) را ابداع كرده است اين رآكتور مطمئنتر است؛ احتمال نشت مواد راديواكتيو از آن كمتر است؛ و ضايعات كمتري هم توليد ميكند. اما اين احتياطها در برابر خطر جديدي كه با واقعة 11 سپتامبر پديدار شده، چه ارزشي دارد؟ نيروگاههاي قديم و جديد هيچكدام براي مقاومت در برابر چنين حملات انتحاري طراحي نشدهاند. مسئلة ضايعات راديو اكتيو هم در ميان است كه خطر بعضي از آنها تا صدها ميليون سال باقي ميماند. پس چه بايد كرد؟ آيا بايد ضايعات هستهاي در دل خاك دفن كرد؟ بله، اما كدام كشور ميپذيرد كه مواد زايد راديو اكتيو را در زيرزمين خود داشته باشد؟ مراقبت از ضايعات هستهاي در سطح زمين راهحل مطمئنتري به نظر ميرسد، زيرا اين امكان وجود دارد كه در صورت انتشار مواد و تشعشعات راديواكتيو اقدامات لازم صورت گيرد. اما آيا اين روش نيز، مانند روش دفنكردن، ”هديهاي زهرآلود“ براي آيندگان نخواهد بود؟ گاهي هم از بازيافت اورانيوم، به منظور استفادة مجدد از آن سخن ميرود، اما بايد گفت كه در اين روش نيز باز مقداري ضايعات هستهاي روي دستمان ميماند. خطر تروريسم هستهاي خطر تروريسم هستهاي نيز وجود دارد. ممكن است يك گروه تروريستي بمبي را منفجر كنند كه در آن اورانيوم يا پلوتونيوم تعبيه كردهاند. چيني بمبي ميتواند مواد راديواكتيو را در هوا منتشر سازد.
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()