لینک خرید در پایین صفحه قرار دارد.

فایل آماده پرینت(با فرمت ورد)

تعداد صفحات:19

استارت موتورهاي جت وتوربيني

براي روشن شدن يک موتور توربيني يقينا به يک آغازگر و راهانداز نياز ميباشد همانطور که براي روشن شدن يک موتور پيستوني نياز است. ولي بيناستارت يک موتور پيستوني و يک موتور توربيني تفاوت زيادي وجود دارد که به تعدادي از

آنها اشاره ميکنم:

يک تفاوت اساسي استارت موتورهاي جت با استارت موتورهايپيستوني در اين است که در موتورهاي پيستوني بيشترين فشار و بار وارد بر روي استارتدر لحظات اول است و آن به دليل اين است که در اين موتورها کافي است ميل لنگ با دورمتوسطي بچرخد و پيستون ها بتوانند هوا را به اندازه کمپرس کنند و موتور با قدرت خودبه کار ادامه دهد. و چنانچه استارت در اين موتورها خراب شود ميتوان آنرا به طرقديگر روشن کرد . يعني استارت در اين موتورها ارزش حياتي پاييني دارد چون ميتوان باهل دادن يک ماشين آنرا روشن کرد.

و اما در موتورهاي توربيني استارت از اهميتبسيار بالايي برخوردار ميباشد بطوريکه به هيچ وجه نميتوان اين موتورها را بدونداشتن يک استارت بکار گرفت. نکته ي مهم اينجاست که در موتورهاي جت برخلاف موتورهايپيستوني بيشترين فشار و بار بر استارت قبل از قطع جرقه، زماني است که بار وارد برکمپرسور افزايش ميابد. تفاوت اساسي ديگر که در ظاهر خود را نشان ميدهد مدت زماناستارت خوردن است.در موتورهاي پيستوني مدت زمان استاندارد استارت خوردن حدود 1.8ثانيه است و در موتورهاي سرحال اين مقدار کمتر نيز هست که البته در مورد موتورهايقديمي بحث نميکنم. اين درحالي است که مقدار زمان لازم براي استارت خوردن يک موتورتوربيني معمولي با قدرت نسبي hp 120 حدود 100 ثانيه است. البته اين زمان در هرموتوري متفاوت است ولي موتور هر چه قدر کوچکتر باشد به زمان کمتري احتياج دارد وبرعکس.

هدف از سيستم استارت شتاب دادن به موتوراست تا لحظه اي که توربين ها بتوانند قدرتکافي براي ادامه ي سيکل کاري موتور را تهيه کنند. به اين نقطه از سرعت توربين ها "سرعت خودکفايي" ميگويند. استارترها انواع مختلفي را دارند ولي همان طور که گفته شدهدف همه ي استارترها يکي است و آن رساندن دور موتور به سرعت خودکفايي و در موتورهايبدون توربين رساندن موتور به نقطه ي خودکفايي است. تهيه، انتخاب يا استفاده ازاستارت ها به عواملي بستگي دارد که در زير به آنها اشاره کردم.
يکي زمان استارتاست که در هواپيماهاي جنگي بسيار مهم است و حتي پس از رسيدن موتور به دور هرزگرددرجه حرارت گازهاي اگزوز بالا ميرود ولي پس از اينکه دور به 40% Max رسيد درجهحرارت گازهاي اگزوز بايد پايين بيايد، در غير اينصورت خلبان بايد موتور را خاموشکند تا اشکال آن برطرف گردد.علت بالا رفتن درجه حرارت اگزوز در حين استارت زدن عدموجود هواي خنک کننده بخاطر کم بودن دور کمپرسور است. زماني که استارت زده ميشود شمعها قبل از ورود سوخت به محفظه ي احتراق شروع به جرقه زدن ميکنند. چون اگر مانندموتورهاي پيستوني اول مخلوط هوا و سوخت وارد شود ممکن است به"Hot start" بينجامد.

Hot start استارتي است که در آن حرارت گازهاي اگزوز از حد مجاز تجاوزميکند. چنانچه در زمان استارت زدن موتور روشن نشود، سوخت نسبتا زيادي (در موتورهايبزرگ) وارد محفظه ي احتراق ميگردد. در اينحالت اگر دوباره استارت زده شود ميتواندمنجر به Hot start شود. براي جلوگيري از Hot start سيستمي کار گذاشته است که سيستمتخليه يا Drain ناميده ميشود و چنانچه موتور در استارتهاي اوليه روشن نشود اينسيستم سوخت داخل محفظه ي احتراق را تخليه ميکند.

عامل ديگر امکان دسترسي بهنيروي محرکه ي استارت است. حتي موتورهاي جت کوچک مقدار جريان الکتريسيته ي زياديبراي روشن شدن احتياج دارند. به همين نسبت موتورهاي بزرگتر نيرويي بيشتر براي روشنشدن احتياج دارند. بعضي از استارتها از جهت نيروي محرکه خودکفا هستند. به اين صورتکه اکثر هواپيماهاي جت انرژي لازمه استارت (دور بالاي موتور) را از موتورهاي جتکوچکتري که برق توليد ميکنند ميگيرند. يا ممکن است قدرت لازم براي استارت در يکهواپيماي چند موتوره از يک موتور که روشن است گرفته شود تا بقيه ي موتورها روشنشوند ، در چنين حالتي ميتوان يکي از موتورهاي هواپيما را با يکي از انواع استارتهاروشن کرد سپس بقيه موتورها را با نيروي اين موتور روشن کرد.

سومين عامل مواردياست از قبيل وزن مخصوص (نسبت وزن به گشتاور يا قدرت توليدي)، سادگي، قابليتاطمينان، قيمت و قابليت تعمير مجدد.

انواع استارت براي موتورهاي توربيني عبارتنداز:

1. استارت الکتريکي

2. استارت الکتريکي که بعد از استارت زدن آلترناتورشود

3. استارت فشنگي يا استارت با سوخت جامد

4. استارت بادي

5. استارت بااحتراق هوا و سوخت

6. استارتر با موتور هيدروليکي

7. استارت دستي ياهندلي

8. استارتر با سوخت يک پايه