لینک خرید در پایین صفحه قرار دارد.

فایل آماده پرینت(با فرمت ورد)

تعداد صفحات:

اختلالات اتوزومال

اختلالات كروموزومي اتوزومال چه در تعداد و چه در ساختمان كرو موزومها اگر تمام سلولها را در بر گيرد اغلب منجر به سقطميگردد و اكثرا"به صورت موزائك در افراد مشاهده مي شود. مونوزومي هاي اتوزومال بجز چند مورد نادر مونوزومي نسبي كه در اثر حذف هاي ريز در اتوزوم ها ايجاد شده اند، همانند سندرم فرياد گربه1 ، هميشه به مرگ منتهي مي شود. تريزومي هاي نسبي و كامل نيز در صورت زنده ماندن فرد اغلب به علت بروز اضافي بعضي از ژنها و به هم خوردن تعادل كروموزومي با ناهنجاري هاي مادرزادي ذهني و رشدي همراه هستند. تنها سه تريزومي كامل 21و18.13 (سندرم داون) با حيات ساز گارند كه در اين ميان سندرم داون از همه شايع تر و داراي اهميت پزشكي خاص است.

سندرم داون2

داون شاعي ترين اختلال كروموزومي است كه علت آن در 1959 با شناسايي حضور يك كروموزوم اضافي 21 در اكثر مبتلايان شناسايي شد علائم فنوتيپي اختصاصي اين بيماري هيپوتوني (شلي عضلاني)، براكي سفالي، گردن كوتاه؛ گورش هاي پايين تر از حد معمول، پس سر صاف، زبان بيرون زده و دهان باز، چين هاي اپيكانتال1 (پلك رو به بالا)، دست هاي كوتاه و پهن و چين كف دستي عرضي منفرد (ميموني) ، خم شدگي انگشت پنجم (كلينو داكتيلي) و شكاف بين انگشتان اول و دوم پا هستند.

مهمترين بيمار در مبتلايان داون عقب ماندگي ذهني است كه معمولاً تا پايان سال اول تولد مشخص مي شود (60>IQ>30) بيماري هاي قلبي ، آترزي دوازدهه، فيستول ناي به مري و لوسمي به ساير بيماري هاي شايع در اين اختلال كروموزومي هستند.

سندرم داون معمولاً نيمي از اختلالات كروموزومي شناخته شده پيش از تولد راتشكيل مي دهد. فقط حدود 20 تا 25% مبتلايان به داون زنده به دنيا مي آيند كه 4/1 جمعيت آنها به علت نقايص قلبي در سال اول تولد فوت مي كنند. بيماران اون اغلب به علت پيري هاي زودرس و آسيب دستگاه عصبي تا قبل از 35 سالگي دچار آلزايمر مي شوند. علل كروموزومي اصلي در سندرم داون براساس كاريوتيپ عبارتند از تريزومي 21، جابجايي را برتسوني2 و ايزوكروموزوم 21.

1 cat cry syndrom

2 down syndrom

1 Epicanthal

[i]12 Robertsonian Translocation

در بعضي حالات سندرم داون به صورت موزائيك يا تريزومي نسبي بروز ميكند.

95% از مبتلايان داون دچار تريزومي 21 هستند كه اغلب ناشي از جدا نشدن آنافازي كوروموزوم 21 در ميوز I سلول هاي جنسي مادري است. با افزايش سن مادر در هنگام بارداري(بيش از 30 تا 35سال) تخمك هاي بيشتري در بدن مادر در ميوز I و در مرحله پروفاز غيرفعال باقي مي مانند و اين امر احتمال جدا نشدن آنافازي كروموزوم 21 را افزايش مي دهد. به نظر مي رسد اين افزايش در نتيجه نو تركيبي حاصل از باقي ماندن بيش از حد تخمك در حالت تتراد باشد. البته درصد كمي از داون ها (10%) نيز در ارتباط با خطاهاي ميوزي I در پدر و گاهي در ميوز II والدين شناخته شده اند.

جا به جايي رابرتسوني بازوي بلند كروموزوم 21 با بازوي بلند از كروموزومهاي اكروسنتريك 14 يا 22 عامل بروز 4% از سندرم داون است كه موجب ايجاد كاريوتيپ 46xx/xyRob(14.21)t.21 مي شود. اين كاريوتيپ نشان دهنده حضور يك كروموزوم اضافي 21 در حالت متصل به كروموزوم 14 است. اين جا به جايي ربط چنداني به سن مادر ندارد ولي يك فرد سالم حامل كروموزوم رابرتسونين 14و21 احتمال دارد. اين كروموزوم را به عنوان يك كروموزوم 14 و به همراه يك كروموزوم 21 به گامت خود انتقال دهد كه در اين صورت بروز سندرم داون در فرزند فرد حامل مي شود.

ايزوكروموزوم 21 يا جا به جايي 21q21q در درصد كمي از مبتلايان يافت ميشود ولي به علت اين كه تمام فرزندان اين افراد داراي داون هستند اين نمونه ها از نظر مطالعاتي ارزش خاصي را دارا هستند. در اين افراد گامت ها در دو حالت بيشتر توليد نمي شوند: يكي بودن كروموزوم 21 و ديگري با I(21q) . اولي به علت مونوزومي خواهد مرد و فرد دوم به سندرم داون مبتلا خواهد بود.

سندرم داون موزائيك با بعضي سلول هاي داراي تريزومي 21 مشخص ميشود و داراي فنوتيپ خفيف تري از فرم كامل آن است. به علت تشخيص ديرتر و تأخير در تهيه كاريوتيپ از بين افراد احتمال آسيب به آنها در عين شدت كمتر بيماري بيشتر است.

تريزومي نسبي 21 ناشي از يك اختلال ساختماني كروموزومي است كه در آن قطعات خاصي از كروموزوم 21 در سه نسخه در سلول وجود دارند. هر چند ارتباط ژن هاي كروموزوم 21 با فنوتيپ هاي داون به خوبي شناخته نشده ولي تريزومي نسبي به علت در بر گرفتن قطعات كوچكي از كروموزوم مي تواند راهنماي خوبي براي رديابي ژن هاي موثر در فنوتيپ داون در كروموزوم 21 باشد.

مشاور ژنتيك در مورد سندرم داون بيشتر از همه به دنبال تحليل سيتوژنتيك پرزهاي كوريوني و سلول هاي مايع آمنيوتيك صورت مي گيرد. اين مشاهده براي افراد داراي احتمال بيشتر حاملگي مبتلا به داون مثل مادران مسن و يا حاملين جا به جايي رابرتسونين انجام مي گيرد. البته روش هاي ديگري مثل كاريوتيپ والدين براي تشخيص جا به جايي در خانواده هاي با سابقه داون ناشي از جا به جايي نيز استفاده مي شود. سابقه خانوادگي در داون فقط در مورد جا به جايي قابل بررسي است و حضور مضاعف چنداني را براي ابتلا به داون را ايجاد نمي كند. در مادران با سابقه تولد يك نوزاد مبتلا به داون خطر بارداري مجدد با ابتلاء به همين بيماري (احتمال عود) حدود 1% و با كمي اغماض مساوي ريسك طبيعي بروز اين بيماري است و نگراني خاصي ايجاد نمي كند. اين امر به ويژه در مادران جوانتر صادق است.